Język szwedzki jest językiem, który wchodzi w skład grupy języków północnogermańskich. Stanowi mowę ojczystą dla blisko dziewięciu milionów mieszkańców Szwecji, a także Finlandii. Swoimi początkami sięga IX wieku, kiedy to wyodrębnił się razem z dwoma innymi językami (duńskim oraz norweskim) z języka pranordyckiego.
Język szwedzki od początku był językiem, na którym widać było wyraźnie wpływ i naleciałości z innych języków. Tak więc odnaleźć możemy w nim zwroty zaczerpnięte z greki oraz łaciny (zwłaszcza w zakresie słownictwa wiążącego się z chrześcijaństwem), języka niemieckiego (szczególnie w tematyce związanej z handlem), francuskiego (głównie słownictwo z zakresu kultury) oraz, czego należało się oczywiście spodziewać, z wszechobecnego dzisiaj języka angielskiego, który odnaleźć możemy w większości popularnych i nowoczesnych terminów związanych z turystyką, przemysłem czy sportem.
Szwedzki jest językiem urzędowym przede wszystkim w Szwecji. Ten status udało mu się również uzyskać w Finlandii oraz na Wyspach Alandzkich. Jest również jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej. W mowie potocznej występują regionalne dialekty, które jednak są do siebie zbliżone i nie wpływają na zaburzenia wzajemnej komunikacji pomiędzy mieszkańcami różnych części kraju.
Przykladowe pojecia:
kapusta (pl.) - kal (se.)
ryzykować (pl.) - ńventyr, vaga, riskera, fara, risk (se.)
się,plon; wynik; żniwo; produkt; uzysk (pl.) - ERROR 234234 (se.)
scana; estrada, okres; faza; (pl.) - estrad, teater (se.)
podskok (pl.) - sprang (se.)
data (pl.) - tidpunkt, dadel, datum, datera, artal (se.)
nieuprzejmy; niegrzeczny (pl.) - ohövlig, nńra (se.)
kurczak (pl.) - kyckling (se.)
dziura; otwór (pl.) - hal, glugg (se.)
czę¶ć (pl.) - portion, del (se.)